Małapiankawświeciekamieni

O mnie

Patrzą na blask, nie na światło.

Mierzą człowieka spojrzeniem, jakby serce można było zważyć kolorem oczu, kształtem ust, cieniem sylwetki.

Świat coraz częściej nagradza hałas, a nie ciszę. Pozór, a nie prawdę.
Wybierają to, co krzyczy, zamiast tego, co potrafi kochać. To, co chwilowe, zamiast tego, co wierne.

A wartości? Jakby ktoś odwrócił je do góry nogami i kazał wszystkim udawać, że właśnie tak jest dobrze.

Nie chcę brać udziału w wyścigu o cudze zachwyty. Nie chcę uczyć się życia, w którym wygląd znaczy więcej niż charakter, a powierzchowność więcej niż dobro.

Jeśli taki ma być ten świat, to pozwólcie mi iść własną drogą. Bo wolę przegrać z własnym sumieniem, niż wygrać w świecie, który zapomniał, ile warte jest prawdziwe serce.